Ne başlangıçlar buldm son gibi görünen yoLLarda..
Ne sonlar yaşadım her besmeleyle başladığım duada…
Zaman akar yaramın üstüne tuz basmak ii geLir daimi bi acı verir..
Yenmeliydim beLki ama Korkularımı yenemedim,dize getiremedm..
Boyun eğmek çok acıTTı canımı bir köşeye çekilmek.
Manasız satırlarda kendimi buLmak çok zor oldu..Hep kaybeTTim..
Kazanımlarım kayıpLarım oldu zamanLa elimde kalan koca bir HİÇti..
Ne kendim için ne de başkası…Hiç bi çarem yok bir acıya..Hiç derman olamadım yaralarıma..YaraLara..
İşlevsizlik çok koydu..Ya da bunu işitmek..
Ağızlar mühürlü değiLki haddini bilsin..Sakınsın kötüyü ayırt edip söylemesin..
Ağrılarda buldm kendimi her seferinde..Çaresiz çırpınışLarda.
Adam oLamamak mı koydu.?Farkına varmak mı.?
İleri giTmek zor geldi..Geri dönmek daha zordu..
Çıkışlarında kayboldum hayatımn labirentleri boğdu beni..
Yokolmak zamanı geLdi ama ne güç ne cesaret bende…
Hayat izlerini derin bıraktı intikam alır gibi..
Çıkmaz ne kadar silsem ne kadar istesem ne kadar didinsem..
Özür diliyorum sizden giden eski sevgililer
Kalbimde ben artık sizi sizleri affettim.
Son aşktan bilseniz benden neler götürdü neler
En çaresizini tattım ondan ihanetin
“Ben özür dilemiyorum
Azrail bile olsa
Çünkü Azrail’e borçlu değilim
Allah’a borçluyum
Azrail’den özür dilemediğime göre
Sevgilimdende özür dilemiyorum
Ben Aşık Mahzuni’yim
Allah’a borçluyum
Hatamdan özür diliyorum”
nakarat Mimar Sinan:
soykirim dedin, genozid dedin,
holocaust’a benzettin, hakkimi yedin,
sanli tarihim benim o kime kiymis ceddim,
ne aci talihim benim, bizden ne istedin?
dost otağı cem yerimiz
meyhane bizim yerimiz
kırklara çıkar yolumuz
divanda hazır serimiz
biz doluyuz boş değiliz
